Udruženje građana MOJ SOMBOR

SOKOLSKI DOM


SOKOLSKI DOM
je podignut 1926. kao potreba već visoko razvijenog sporta, sa dugom tradicijom. Organizovanu formu dobio je osnivanjem Šahovskog društva (1867), Kluba mačevalaca (1872), Somborskog klizačkog udruženja i najstarijeg atletskog kluba „Maraton" (1873), a, naročito zasnivanjem Somborskog sportskog udruženja (1887), sa gimnastičkom, mačevalačkom, plivačkom i atletskom sekcijom, a negovan je i tenis i biciklizam. Godine 1912. osnovan je FK „Radnički", u Celju 1921. somborski apotekar Aladar Erdei, je prvi šahovski prvak Kraljevine SHS, vaterpolisti 1921/24. su neprikosnoveni u državi, a Nađ Stevan i Nikola Grbić su naši prvi olimpijci 1924. u Parizu. U Somboru je 1928. osnovan Jugoslovenski ping pong savez, sa somborcima predsednikom Vuić Samkom i prvim šampionom Jugoslavije u ovom sportu Konjović Miloradom, a tridesetih godina afirmiše se i tenis, sa brojnim pojedinačnim i klupskim titulama prvaka države. 

Nakon Drugog rata gimnastičari, a i ostali sportovi svojim rezultatima ne zaostaju za pomenutim: sa OI u Montrealu 1976, Ivica Frgić u rvanju donosi prvu srebrnu medalju, dok u novim sportovima poput ženskog rukometa sa zlatnim i srebrnim odličjima na OI u Moskvi i Los Anđelesu se vraćaju Mirjana Đurica i Zorica Vojinović, a ni ostale OI nisu prošle bez učešća naših sportista i saveznih selektora; Samaržija Josipa, Maširević Milana i Panda Janoša, zaključno sa Londonom, gde su najbrojnije bile kajakašice iz Bezdana. U drugoj polovini sedamdesetih ŽRK „Bane Sekulić" je standardni prvoligaš Jugoslavije i finalista Kupa Evrope 1980, dizači tegova su višestruki prvaci države i učesnici OI, a Filip Krajnović istrajno krči put ka vrhovima svetskog tenisa...

 


Arhitektura

Sokolski dom, delo je arhitekte Jovana Josifa Bazlera, projektovan 1925. sazidan 1927. (datum završetka ispisan u malteru na fasadi ulaza). Zanimljivo da je arhitekta Bazler, Mađar po narodnosti, zgradu projektovao u jednoj varijanti srednjovekovnog neimarstva, srpsko-vizantijskog stila sa dominantnim elementima moravske crkvene arhitekture, karakteristične za javne građevine aleksandrovske epohe . Glavna fasada ima tri osnovna dela, centralni naglašeni ulazni trakt sa tročlanom lučnom kolonadom na udvojenim vitkim stubovima i moravskim kapitelima, iznad kojih se uzdiže centralno kube sa visokim osmougaonim tamburom i kubetom. Sprat ovog dela ima betonski balkon sa ogradom od kovanog gvožđa. Ulazni deo flankiraju dve istaknute kule. Bočna krila simetrične fasade imaju po dve udvojene arhivolte ukrašene raznobojnim slojevima opeke. Osnovni dekorativni efekat fasade dobijen je alternacijom dve boje opeke, žute i crvene sa malterisanim površinama. Svi otvori i ukrasni elementi na fasadi imaju oblik luka. Na polukružom zabatu iznad ulaza piše: SOKOLSKI DOM, godina 1927. a iznad figura sokola raširenih krila. Ova obeležja nisu uklonjena ni kada je Dom imao i naziv „Partizan".U unutrašjosti objekta je osmougaoni atrijum ukrašen mermernim stubovima. Atrijum je osvetljen osmougaonim zastakljenim okulusom na tavanici. Objekat je sačuvao sve elemente originalnog izgleda.