Udruženje građana MOJ SOMBOR

HOTEL


HOTEL
Osnovan 1856. imena „Kod francuskog cara", od 1859. je „Lovački rog", a nakon 1920. „Sloboda", koja 2005, privatizovana, postaje „Internacion". U tom međuveremenu menja brojne vlasnike, da bi pred Veliki rat pripala Đuli Semzi, a danas Bogdanu Magliću. No, u starini sve do polovine 20. veka, Sombor je preko hotela, postao nadaleko čuveno balsko stecište sveta sa različitih udaljenosti. Zaživeli gotovo od samog nastanka, balovi se vremenom umnožavaju po različitim profilima profesionalnog i staleškog miljea onih za koje su organizovani. Tako su nastali trgovački, lekarski, advokatski, činovnički, zanatlijski.., ali i lovački, oficirski i drugi balovi. Današnji izgled ceo kompleks je dobio 1980. kada je, uz obnovljeni stari, podignut i novi šestospratni hotel na placu sa koga je uklonjena zgrada iz 1789. i u njoj čuvena kafana „Pakao".


Arhitektura

Reprezatativno jednospratano staro zdanje hotela neogotičkog stila u sklopu sa romantičkim eklektizmom, sagrađeno je 1856. prema planovima arhitekte Ferdinanda Fišera. Zgrada je prepoznatljiva po arhitekturi sprata, sa gotičkim prelomljenim lukovima iзnad prozora, inače retkim stilskim gotskim elementima u profanoj, necrkvenoj arhitekturi u Somboru. Nakon velikog požara februara 1906, fasada objekta donekle je izmenjena. Dugačko krilo zdanja prema Apatinskom putu dozidano je 1912. u istom arhitektonskom stilu kao i pročelje prema Trgu. Prvobitni krov središta pročellja bio je oblika zarubljene piramide sa metalnom ukrasnom ogradom na ravnom delu, koji je kasnije prepravljen na dvovodni. Prizemlje i sprat odvaja kordonski venac (fr.cordon, gornji venac na podzidu simsa). Fasada prema Trgu je simetrična i sastoji se iz tri dela. Središni deo je sa manjim rizalitom (ispadom) . Iznad centralnog ulaza nalazi se čelična konzolna nastrešnica, a cela gornja fasada ovog ispada završava se nekom vrstom timpanona. Na spratu pročelja fasade, između prozora postavljeno je šest medaljona kružnog oblika sa figurama muških glava različitih likova. Hotel ima dve sale, po veličini i enterijeru poznata je „kristalna sala" uređena u stilu rustične secesije, sa dva velika kristalna lustera u kojoj su se održavali balovi. Sala ima galeriju u visini sprata, a tavanica je zasvođena bačvastim svodom. Na stepenišnom zidu nalaze se dva vitraža sa natpisom „ Stanišić, Sombor, 1973". Pored starog zdanja hotela, podignut je 1980. šestospratni hotelski aneks, prema projektu beogradskog arhitekte Đorđa Ljubinkovića. Posle privatizacije 2005. prostorije starog hotela su delimično prepravljene u stambene jedinice.


Tekst: Milan Vojnović i Sima Jančić