Udruženje građana MOJ SOMBOR

Stara EKONOMSKA ŠKOLA


 

STARA EKONOMSKA ŠKOLA

„Srednja trgovačka škola slobodnog i kraljevskog grada Sombora", osnovana 17.9.1888. u ovu novu zgradu ulazi 1892. kao „Trgovačka srednja škola -trgovačka akademija- slobodnog i kraljevskog grada Sombora", a 1895/96. je „Viša trgovačka škola", sa nižim, srednjim i višim razredom. Nakon Prvog rata, 1920/21. je „Državna viša trgovačka škola", dve godine potom je „Državna trgovačka akademija", prvi put sa četiri razreda. Nakon tri godine, država odustaje od finansiranja, namerna da Školu ukine, što grad ne prihvata i izdržava je kao „Gradsku trgovačku akademiju", iz koje u Suboticu odnose celokupnu arhivu i biblioteku. „Državna trgovačka akademija" je ponovo 1945, a od 1950. radi pod imenom „Srednja ekonomska škola". Zgrada je 1928. dobila sprat. Danas je „Ekonomska škola", kao nastavljač tradicije Srednje trgovačke škole, u novim prostorijama, na kraju ulice Apatinski put 

 


 

Arhitektura

 

Prvobitna prizemna zgrada škole izgrađena je krajem XIX veka. Godine  1937.    nadzidan  je sprat,  zadržavši istu organizaciju fasade i stilske dekorativne elemente prizemlja. Nadziđivanje je urađeno tako, da je nekadašnji krovni venac postao kordonski ( horizontalna profilacija na fasadi koja deli prizemlje od sprata). Na  spratu su replicirani pravougaoni  prozori u profilisnom okviru od maltera  i ostali ukrasi prizemlja. Središnji rizalit (ispad)   u kome je kapija, ima na krovu trougaoni timpanon  (trouglasti zabat grčkog hrama). Fasada je u stilu kasnog bidermajera ( stil oblikovan u nemačkim zemljama u XIX veku), simetrično  organizovana, a fasadno platno je fugama podeljeno na horizontalne trake. Objekat je sačuvao karakteristike poslednje rekonstrukcije.                    

                                                                                                                                 Još:

Za prvog direktora je postavljen Erne Žuljević, rudarski inženjer, dotadanji profesor somborske Gimnazije, koji je prokopao prvi arteski bunar u Somboru 1890. U školi se, uz mađarski, učio nemački i francuski jezik, zatim opšti predmeti: knjigovodstvo, računovodstvo i blagajničko poslovanje, posebno  interesantno je što se predavala i stenografija, a škola je bila naročito uvažavana i poznata po dobrim stenografima, koje je obučavao prof. Ferenc Sevald. Među tadanjim đacima se izuzetno isticao Pal Velenrajter, koji se služio srpskom, mađarskom i nemačkom stenografijom, potonji profesor arheologije, dobar znalac jezika koji je radio u Istorijskom arhivu Grada, davši mu veliki doprinos brojnim prevodima. Nastava je u početku trajala  tri, potom četiri godine uz uslov da su učenici prethodno položili malu maturu. Đaci su bili mađarske, nemačke, jevrejske, a kasnije i srpske i bunjevačke nacionalnosti.

 Tekst: Milan Vojnović I Sima Jančić